Neervenkermis

Neervenkermis betekent koersen. En dat hebben we gedaan. De bedoeling was om een volledig FAT-podium te hebben. Moeilijk, maar wanneer CS na enkele ronden lek rijdt, zit het er in. De FATters is de kopgroep organiseren zich en rijden een ploegentijdrit. KaVee is duidelijk de sterkste van het pak.

Hij demareert en er kunnen slechts drie anderen volgen. Stijn B, Koen VG en ik. 3 FATters bij elkaar en dit buiten we dan ook uit, zonder onze voorsprong uit handen te geven. Even later komen een sterke Jeroen H en Roland S aansluiten en dit verhoogt enkel maar de kansen op een FAT-podium. Wanneer KaVee echter op twee ronden van het einde nogmaals demareert, twijfelen we allen even. Stijn B past en ik denk na. KaVee kan zeker hulp gebruiken. Ik reageer net iets sneller als Roland en Jeroen en ik probeer het gat zo snel mogelijk dicht te knallen. Kris ziet dit gelukkig en houdt ook even zijn benen stil. Samen draaien we goed rond en we bouwen onze voorsprong stelselmatig uit.

In de laatste kilometer kom ik niet meer van kop af. Ik heb een plan, maar gaat dat lukken? De laatste bocht neem ik gegarandeerd sneller dan Kris. Gewoon vol door de bocht en aan gaan. Kris weet dit ongetwijfeld, maar ik krijg een kloofje. Sterk als hij is, weet hij het toch te dichten en mij net voor de streep te passeren. Knap! Ik ben supertevreden met zijn overwinning, mijn tweede plaats en Jeroen uiteindelijk op drie. Missie volbracht!

De ploegoverwinning wordt nog een lange tijd gevierd en in de vroege uurtjes keren de meesten huiswaarts.

Voor de statistieken:

tijd: 1u25

HR: 174

afstand: 57,8 km

Naar ginder, opwarming en terug zijn goed voor een kleine 20 km

Brachtse Bikers

Hier het desbetreffende verslag. Ik vertrek als allerlaatste aan de eindspurt en weet met goeie benen nog helemaal tot bij Tom T te geraken. We maken even gebruik van het verkeerd rijden van den Thomas. Ik heb al heel wat gegeven en vrees voor de spurt, maar deze win ik dan toch nog van Tom T. Hij en Mil D hebben er wel een prachtig tochtje van gemaakt!

Proficiat!

Voor de statistieken:

tijd: 3u12'54

HR: 123

afstand: 66,4 km

Riva del Garda

Zaterdag 4 juli vertrekken de Bikehaas en ik voor een dagje naar Riva del Garda, Italy! Dit prachtig stadje gelegen aan het Gardameer was 5 jaar geleden al onze plek van vertoeven tijdens een week vakantie. We gingen onder het mom van het zien van de 2010 Cannondale modellekes.

Om 17u30 vertrekken we hier. Met de VW Caddy scheuren we eerst over de Nederlandse en Duitse wegen om via Brenner Italië te bereiken. We slapen onderweg een drietal uurtjes en omstreeks 8u00 rijden we de parking van camping Bavaria op. We zetten allereerst onze partytent op en beslissen om dan even aan het strand wat te bekomen. Van slapen komt niets in huis, want het begint hier al aardig druk te worden. We wisselen onze kledij, eten goed en staan een beetje later klaar om ten strijde te trekken. Ten strijde tegen Tremalzo. Riva ligt op zo'n 65 meter, Tremalzo op zo'n 1700 meter.

Via de Alte Strasse (de Oude Weg dus) rijden we de eerste hoogtemeters. Ik kan op de 32 blijven trappen en ik meen mij te herinneren dat dit 5 jaar geleden niet ging. Het klimmen gaat voorlopig goed. We blijven klimmen en wanneer we in een dorpje komen dat ons niet veel zegt, moeten we terugkeren. We rijden de klimmeters grotendeels terug naar beneden en zien dan toch het goeie richtingbordje hangen. Na die eerste klimmeters golft het terrein een beetje. Dorpjes schuiven onder de wielen tot we het bordje Tremalzo zien staan. Daar begint ie. We zitten op zo'n 700 meter hoogte en moeten dus 1000 meter klimmen.

Bij mij gaat het nog steeds goed en ik kan een goede cadans houden. De klim zou zo'n 12 à 14 kilometer moeten zijn. Op 12 kilometer zitten we aan de laatste huizen, vanaf dan is nog zo'n 2 kilometer verhard, nadien nog even onverhard. Vervolgens een tunnel door en voilà, het offroad schotterpad kan beginnen. De haarspeldbochten volgen elkaar heel snel op en na enkele kilometers dalen moeten we terug klimmen. Het maximale % is 18 en dat kan tellen, zeker na 3 uurtjes slaap. In de afdaling moeten we soms keuzes maken. Je gaat dan over 'wandelpaden'. Plots kunnen we twee richtingen uit, rechtdoor of scherp rechts. De keuze rechts lijkt veel uitdagender en dat blijkt ook zo te zijn. Het gaat nu heel wat trager naar beneden en het is hier veel technischer. Heel gevaarlijk en wanneer we uiteindelijk beneden komen doen mijn armen pijn van de schokken en mijn vingers van het remmen. We hadden hier al wat naar beneden gereden (5 jaar geleden), maar dit kon tellen.

Moe maar voldaan komen we terug op de camping. De cola en de chips doen goed. Het is intussen al heel wat later en wanneer we gedoucht zijn, beginnen onze buikjes te rammelen. Aan de camping is er nog een pizzeria en we besluiten deze te testen. Naar het schijnt heel goed en inderdaad.

Na een nacht met wat regen tegen onze (party-)tent regent het 's morgens nog steeds. We besluiten in te pakken en het ritje van zo'n 40 kilometer te laten voor wat het is. We zijn net helemaal ingepakt of het is over. Tja, het is intussen al 10u en we besluiten maar terug te bollen naar huis. We moeten immers beide terug werken op dinsdag en we hebben nog niet zo heel veel geslapen.

Supervakantie eigenlijk wel. Spijtig dat het maar één dag was, maar zeker voor herhaling vatbaar. Kilometers lang klimmen is het mooiste dat er is op de fiets, zeker als je dan nog een leuke afdaling krijgt.

Voor de statistieken:

tijd: 5u09

HR: 124

afstand: 76,6 km

HM: 2085

Social swimming

Ik wou hier eerst niets over vertellen, maar aangezien ik KaDee en de Piet heb betrapt (of zichzelf al toeterend lieten betrappen), wou ik dit toch melden op mijn blogske.

Zelf ben ik vandaag eens gaan sociaal zwemmen. Het principe: baantje trekken, even babbelen met een leuke vrouw, baantje trekken, even babbelen met een leuke vrouw, ... Zo hield ik dat gemakkelijk een uur vol. Allé, gemakkelijk... ik heb precies toch weer wat gedaan deze week en mijn armen lieten dat voelen. Het ging niet bijster goed, maar dat was totaal eigenlijk niet het opzet van het gebeuren. Een uur in het zwembad gelegen en misschien zo'n 1000 meter. Geen statistieken deze keer omdat dat dus totaal niet het belangrijkste was.

Dat van de KaDee en de Piet? Ik ben gene klikker, dus vraag het maar eens aan die mannen, gelukkig had ik mijn FAT-shirt aan! En Kris, ik heb het niet vuil gemaakt!

Knappe Durvers

Vandaag nog eens meegereden met de Knappe Durvers. Die gasten rijden in juli en augustus elke donderdag vanaf half acht (een mooi vertrekuur) en vertrekken vanuit Wuustwezel.

Niet veel volk, maar enkele snelle mannen. Ik rij in het totaal zo'n 35 km mee op kop. Het is veel te warm en ik zweet me te pletter.

Voor de statistieken:

Tijd: 2u14

HR: 128

Afstand: 69,9 km

Zwemmen

Voorlopig even niet lopen, dus dan moet er aan het zwemmen en fietsen worden gewerkt. Gisteren Brachtse Bikers, vandaag zwemmen.

Ik moet een tijdje huiszitten en dan is de Wezenberg natuurlijk de uitvalsbasis bij uitstek. Ik voelde het zwempartijtje van zondag toch nog een beetje.

Voor de statistieken:
Tijd: 40 min
Afstand: 1500 meter

Sent from my iPod

Brachtse Bikers

Jaja, het is weeral dinsdag. De swim-bike van zondag is nog niet helemaal verteerd. Ik probeer wat op te passen voor mijn knie, maar ik voel er niets meer aan...

Voor de statistieken:

Tijd: 3u05

HR: 121

Afstand: 68,9 km

Triatlon Brasschaat

Intussen al wel bij de meesten bekend - de finish in Brasschaat heb ik spijtiggenoeg niet gehaald... Het was zwaar door het weer, de afgelopen week en de form. Had ik geen blessure gehad had ik hem misschien kunnen uitdoen op karakter, al kan ik dat nooit zeggen...

Het zwemmen deed ik in net geen uur, iets wat ik gehoopt had. Je komt dan de wisselzone binnen en je ziet gelijk hoe laat het is... geen fietsen meer te zien (in de tussentijden zie ik ook dat er nog maar 10 deelnemers na mij uit het water kwamen). Relatief snel gewisseld vond ik zelf en dan de fiets op. Ik kan misschien goed fietsen (ze zeggen dat toch altijd), maar dat tijdrijden is precies toch niets voor mij. Geef mij maar iets kort (à la tijdrit Brachtse Bikers, tenminste met nen echte fiets op een echt parcours :-). De eerste ronde ging eigenlijk nog wel. Geen 40 of 39 km/u, maar zo'n 37 kon ik veel aanhouden, een gemiddelde van iets boven de 35 dacht ik. Niet snel, maar ik stak velen voorbij. Maar dan, bij het keren in Brasschaat ging precies het licht uit... Het gevolg van het verloop van de week? Geen idee, want ik had me in de eerste ronde bewust nog wat rustig gehouden, qua hartslag dan. Er kwamen voor het eerst terug mensen voorbij en op de positie waar ik me dan bevind, is dat niet goed.

Nog wel gegeten en gedronken en uitgereden. Frustrerend is dan wel dat er gewoon pelotonnekes met deelnemers voorbij komen in een non-stayer wedstrijd! Ok, je rijdt voor de laatste plaatsen, maar net daarom. Je wil toch finishen en zeggen: 'ik heb alles alleen gedaan'. Gewoon schandalig, maar als je dat zo zag zijn wij FATters de enigste die daar belang aan hechten.

Ik keek intussen al uit naar het lopen, andere spieren gebruiken en hopelijk houdt die knie het. Ik begon er aan en het ging niet slecht, niet dat ik 12 km/u kon lopen, maar het was toch aardig. Heel veel volk en supporters langs de kant (een stukje genieten, dat was ook bij het fietsen zo) en je loopt even op wolkjes. Na de finish en dus nog 4 ronden te lopen begon de pijn rond mijn knie. Komaan Bart lopen gast, de pijn proberen af te leiden naar de bovenbeenspieren die ook wat stijf aanvoelen. Maar dat lukte niet, de pijn was overheersend. Even wandelen en nog eens proberen. Ok, na even wandelen ging het wel weer - voor even. Tot we op het onverharde deel kwamen, dat deed geen deugd. Sinds dan was het even lopen en nog korter joggen. Een fikse tempodaling gaf geen verschil, de pijn was niet te harden. Alle mannen zien passeren - een sterke KaVee die een mooi tempo had, ne Maarten Raket die ik nog even wat water kon aanreiken, pletwals KaDee, Iron-Jef en Evert T. Peter V zag ik pas toen ik langs de kant stond. Finishen zouden die beiren wel doen, dat was duidelijk. Respect mannen! Het is niet gemakkelijk, dat weet ik intussen wel :-) Aan de wisselzone uit het parcours gestapt en mijn zus, (schoon)broer en pa kwamen me al toegelopen om me te troosten. Ze zullen het wel door hebben gehad dat ik enkele traantjes moest laten toen ik me bukte om zogezegd uit te hijgen... Blij dat ze er waren, spijtiggenoeg kon ik niet voor hen finishen. Gelukkig had ik mijn emotioneel moment bij hen gehad, zodat ik de 'plagerijen' van de collega-FATters kon doorstaan :-) (bij het typen rollen er nog enkele traantjes over het ijs dat tegen mijn knie plakt)

Je mag niets mankeren, zoveel is duidelijk. Jezelf verzorgen in de weken vooraf is ook heel belangrijk. Het is wel stimulerend, die gasten. Elk gaven ze me nog enkele aanmoedigingen, maar ja, alst niet gaat, gaat het niet.

Intussen doet de knie zelfs zonder te lopen of te wandelen pijn, dus ik heb me waarschijnlijk toch nog wel wat geforceerd. Weg toekomstige wedstrijden waar ik aan mee wou doen, stratenloop Neerven, duatlon Loenhout, ... De koers opt Neerven pak ik normaalgezien wel mee. Gelukkig ook nog twee Ardennenweekendjes voor den Ironman 70.3 in Antwerpen om de gedachten wat te verzetten. Al is dat MTB'en niet goed te combineren met triatlonambities, zoveel weet ik intussen ook wel of licht het er aan dat ik niets wil laten schieten, misschien dat laatste.

Ik ga nooit een toptijd lopen in een triatlon, dat weet ik wel, maar finishen moet toch lukken en hopelijk lukt me dit binnen 5 weken, dat zou fantastisch zijn.

Kris D, Kris V, Peter V, Jef VL, Evert T en Anke M (eerste dame in de -23) en natuurlijk de Maarten, bedankt manne en knappe prestatie van jullie! FAT-supporters: merci!

Voor de statistieken:

(voor de moment nog geen officiële uitslag)

Voorbereiding triatlon Brasschaat

Zondag moe terug gekomen van het Ardennenoffensief, gelukkig had ik maandag een vrije dag en kon ik iets langer slapen dan 6u.

Maar ik moest studeren dus ik moest wel niet te laat opstaan. Na het studeren even geprobeerd om te lopen maar dat heb ik maar 500 meter kunnen doen.

Dinsdag om 5u opgestaan om snel te gaan werken. Rond 14u terug thuis en snel studeren tot 18u. Klaarmaken voor de B2-tijdrit (gelukkig gewonnen).

Woensdag en dus daags na de tijdrit en weinig slaap terug enkele uren achter de boeken om dan iets voor 14u voor de mondelinge jury van het IAB te verschijnen. Het schriftelijke examen begin april had mijn voorbereiding al grondig in de war gestuurd maar vanaf 24/6 mag ik mij
gelukkig een accountant en belastingconsulent noemen. Toch een beetje vieren en te laat in bed.

Donderdag vroeg opgestaan om te gaan werken. Er lag nog wat te wachten maar het ging gelukkig allemaal vlot. Nadien naar mijn ma en pa om daar een stressende zus en moeder bezig te zien voor den trouw van morgen. 's Avonds toch nog een uurtje voor een klant moeten werken waardoor het stiekem weer veel te laat werd.

Vrijdag: de grote dag voor mijn zus en Niels. Om 7u uit bed om aan de dag te beginnen. Na een lange dag, getuige te spelen, te shaken op den dansvloer en een beetje alcohol pas om 5u in bed...

Acht uurtjes later was het al volop zaterdag. Niets te vroeg om nog teen en tander in orde te brengen voor morgen...

Mijn week kan eigenlijk helemaal niet meer stuk en morgen finishen zou meer dan de spreekwoordelijke kers betekenen...

Sent from my iPod

Tijdrit Brachtse Bikers

Toch nog jus genoeg in de benen om terug de tijdrit te winnen. Met de afwezigheid van enkele kleppers (KaDee, Marc B en Stijn B) weet je het nooit, maar dan hadden ze er maar moeten zijn.

Traditiegetrouw deden we eerst een verkenningsrondje om nadien stevig uit te pakken. Noteer ook de goede prestatie van neefje Thomas - met zijn 15 jaar de jongste deelnemer, maar wel een 4de plaats!

Voor de statistieken:
Tijd: 38min13 + 23min58
HR: 132 + 179
Afstand: 12,1 km + 11,2 km